W Tym Artykule:

Metoda odpisów i metoda bezpośrednia to strategie księgowe służące do rejestrowania nieściągalnych należności. Podczas gdy metoda odpisów rejestruje nieściągalny koszt zadłużenia poprzez oszacowanie w momencie sprzedaży kredytu, metoda bezpośrednia zgłasza koszty nieściągalnych długów, gdy firma zdecyduje, że pewne należności stały się nieściągalne. W oparciu o ogólnie przyjęte zasady rachunkowości metoda odpisów jest preferowana w stosunku do metody bezpośredniej, ponieważ lepiej dopasowuje wydatki do sprzedaży z tego samego okresu i prawidłowo określa wartość dla należności.

Metoda zasiłku

Pojęcie odpisu w "metodzie odpisów" odnosi się do szacowanej kwoty należności z całkowitej sprzedaży kredytowej, która według spółki nie zostanie pobrana, a zatem powinna zostać zaksięgowana jako koszt nieściągalnych długów w momencie oszacowania straty. Spółki dokonują oszacowania odpisu na złe należności w wyniku sprzedaży kredytowej, w oparciu o dotychczasowe doświadczenia, bieżące warunki rynkowe oraz analizę zaległych należności. Odpis ten jest ujemnym rachunkiem dla należności, a zatem służy jako zmniejszenie całkowitej kwoty należności.

Metoda bezpośrednia

Metoda bezpośrednia odnosi się bezpośrednio do bezpośredniego odpisu całkowitych należności, gdy niektóre rachunki zostały uznane za nieściągalne. Kwota odpisu z tytułu nieściągalnych należności stanowi zatem nieściągalny koszt długu wobec spółki. Zgodnie z metodą bezpośrednią, w momencie sprzedaży kredytowej przedsiębiorstwo zakłada, że ​​wszystkie należności są w dobrej kondycji, a należności z tytułu należności są wykazywane w pełnej wartości sprzedaży. Jednakże po dokonaniu odpisu w przyszłości utrata należności lub powstanie nieściągliwego długu nie jest wynikiem sprzedaży w późniejszym okresie, w którym nastąpi odpis, ale raczej z bieżącego kredytu obroty.

Dopasowany koszt

Zastosowanie metody odpisów ma na celu dopasowanie nieściągalnych kosztów zadłużenia do sprzedaży kredytowej z tego samego okresu, od której w przyszłości dojdzie do utraty należności. Bez zgłaszania nieściągalnych kosztów zadłużenia w okresie, w którym dokonywana jest powiązana sprzedaż kredytów, przedsiębiorstwa zaniżają koszty, które są wykorzystywane do generowania przychodów z tytułu sprzedaży kredytowej, gdy nie uda im się zgromadzić części sprzedaży kredytowej w gotówce w przyszłym okresie. W międzyczasie firmy zawyżają wydatki na złe wierzytelności w przyszłym okresie, w którym faktycznie dochodzi do utraty należności.

Wartość przewozowa

Metoda odpisów stosowana jest również w celu uzyskania właściwej wartości księgowej należności. Nagranie odpisu na oczekiwane nieściągalne należności powoduje, że pozostające do spłaty należności są wyceniane według ich szacunkowej możliwej do uzyskania wartości, która jest kwotą gotówki jaką może pobrać firma od należności. Metoda przydziału uznawana jest za standardową metodę GAAP, natomiast metoda bezpośrednia jest odpowiednia tylko wtedy, gdy kwota nieściągalna jest nieistotna. GAAP wymaga, aby aktywa, w tym należności, były przeszacowane i pomniejszane o kwotę prawdopodobnych strat, które można racjonalnie oszacować, gdy spółki uznają, że wartość aktywów zmniejszyła się.


Wideo: